10 jaar en een ’Wise Guy!’

Zijn ogen vlammen op want ‘deze 2 liedjes ken ik’ en mijn rechteroor hoort hem nog even meezingen ook.
Vlot als hij is met zijn ogen oren en spanningsboog, volgt de ‘klaar ermee’
Hij had een route gezien om buitenom aan het koor te ontsnappen en een rustiger plek te vinden in de bieb.

‘Grote mensen moet leren kijken als een kind zegt hij.’ Na alles wat volgde en de boeken die hij liet zien om zijn punt te maken, waren we het snel eens. Grote mensen kunnen veel van kinderen leren.

‘Weet je wat ik ook zo gek vind aan grote mensen? Ze zeggen vaak ‘hoii!’ Als ze weg gaan.’
Hij deelt nog wat meer ‘verwondering.’
‘Weet je.. grote mensen denken veel te makkelijk. Ze moeten meer leren moeilijk te denken.’

Wacht ff! Nu trek je me volledig uit mijn geloof. Of trekt hij mij uit mijn taal?
Alsof hij mijn gedachten leest, loopt hij de ruimte in.
‘De werkkamer van mijn moeder hè?
Die is zeg maar van hier tot ongeveer hier. Vind ik best wel ok. Jij?’

‘Ja best wel;)’

‘Maar mijn eigen kamer (in de ruimte, verdubbelt hij de ruimte) vind ik groot, daar kan best nog wel een bed bij.’

Yep! Wij mogen wel eens wat moeilijker denken. Puntje, Wise Guy!

Iets in zijn vibe lijkt zeer content en overtuigd. Hij is mij wat aan het leren! Ik bespeur de beweging nog niet andersom, dus ik ga een partijtje moeilijk denken de komende tijd in de hoop dat ik punten scoor;) ‘perspective points’
Zie een gaaf project voor me;)

Bij vertrek en gedag zeggen naar elkaar, zegt hij:‘Wat zou je nu zeggen als je kind was?!?’
(neemt hij nu aan dat ik ‘Hoiii!’ zou roepen?).

‘Mag ik een warme chocolademelk met slagroom!?!’ Zeg ik.
In een nano seconde bespeur ik iets in zijn reactie, dat mij zegt dat we aan elkaar gewaagd zijn;).